Meester Kries
¬ leerkracht uit Sint-Albertus (Sint-Agatha-Berchem) die actief blogt| Ik kom uit een gezin van twaalf, een heel sociaal nest. Mijn vader was heel actief. Hij had een grote handelszaak en was lid en voorzitter van verschillende verenigingen. Mijn ouders hadden weinig tijd voor ons en daardoor moesten we veel alleen doen. Ik was actief in de jeugdbeweging en de christelijke mutualiteit als monitor. Op het einde van mijn humaniora wist ik dat ik wou bezig zijn met kinderen op een creatieve manier en hen iets wou bijleren. Dit was mijn roeping. Tijdens mijn studies was ik niet steeds de beste student. In de zegswijze ‘stropers zijn de best boswachters’ herken ik me. Vanuit mijn eigen parcours zie ik nogal vlug of er een probleem is en zoek dan op een of andere wijze toenadering. |
 |
| Ik geef reeds 29 jaar les in St. Albertus. Deze school bevindt zich in een unieke situatie. Het is nog een echte jongensschool met een paar gemengde vakken met de meisjesschool. Sommigen zijn van mening dat dit project een voordeel is voor zowel meisjes als jongens. De zwakke resultaten van jongens voor onder andere de moedertaal en de beperkte interesse van meisjes voor de traditioneel mannelijke vakken zoals wiskunde en wetenschappen zouden zo getemperd worden. Of dit werkelijk zo is, hoor je van mij niet echt zeggen. Het zijn wetenschappers die dit beweren. Ik ben alvast fier dat ik in een jongensschool les geef. |
| Goed onderwijs is leerlingen gemotiveerd aan het werk zetten en hen actief betrekken bij de leerstof. Dingen aanbrengen met een kwinkslag. Het moet leuk zijn zowel voor de leerlingen als voor mezelf. Ik kom met alle zin naar school en hoop dit ook van mijn leerlingen. Welbevinden vind ik zeer belangrijk.Ik motiveer mijn leerlingen door te werken met de poppen Nele en Tijl. Ze zijn reeds 10jaar maar toch kan dit hen nog echt boeien. Via deze poppen mogen ze vertellen wat ze plezierig of triestig vinden. Deze twee poppen zijn de mascottes van de klas en ze worden gewaardeerd als vrienden. Het zijn steeds dolle momenten wanneer een van hen tot leven komt en probeert de kinderen te laten zeggen wat hen aangaat. |
|
blog van Meester Kries
14 oktober 2009: Nieuwe pop in onze klas.
  We hebben sinds maandag een nieuwe pop in onze klas. De nieuwe vriend van Tijl is Nele. De meester heeft ons de hele dag nieuwsgierig gemaakt en ons beetgenomen door te zeggen dat het een jongenspop was. Hij trachtte ons te misleiden door versprekingen met hij of Françoike hier en Françoike daar. Uiteindelijk mochten we ze tegen de avond zien. Het is dus een meisje en ze heet Nele. Dinsdag mochten Mourad en Mourad ze de hele speelplaats laten zien. Ze waren echt fier dat we er een nieuw klasgenootje bijhebben. Ook Nele heeft net als Tijl een hebbedingetje. Tijl heeft een gsm maar Nele heeft een microfoontje. Zo zullen we haar zeker horen. |
| Regelmatig speel ik op mijn ukulele hoewel ik maar twee akkoorden ken. Ik improviseer liedjes tijdens de les. Via smartboard breng ik filmpjes en toon ik foto’s. Kinderen mogen steeds voorstellen doen om iets te verwezenlijken in onze klas. Ik sta open voor dialoog met mijn leerlingen. Het is belangrijk veel geduld te hebben, vooral met leerlingen met bedreigde ontwikkelingskansen. Ik vind het een uitdaging om kinderen te helpen die het moeilijk hebben. Om de week hebben we een actief uur sport. De kinderen mogen zelf kiezen tussen drie mogelijkheden, bijvoorbeeld voetbal, handbal en baseball. Ondanks mijn gevorderde leeftijd doe ik steeds mee. Ik zie dan een andere kant van hun persoonlijkheid, zoals het omgaan met winnen en verliezen. Dan kan leiden tot een goed gesprek hierover. Af en toe verander ik de plaatsen van de banken in de klas. Mijn aanpak zou ik omschrijven als ‘streng maar rechtvaardig’. Via de drukbezochte weblog vertel ik over de belevenissen in de klas. Het is een sterk contactmiddel naar de leerlingen en ouders toe. Soms zeggen ouders tegen me ‘Mijn zoon vertelt niks over school’. Via de blog kunnen ze zich toch informeren over de activiteiten in de klas. |
| blog van Meester Kries 29 november 2011: De griezels (deel 1) We zijn met onze klas al een heel trimester het boek van de Griezels aan het lezen. Dit met als doel om dit later te vertellen aan de tweedeklassers. De meester overhoorde ons al een zestal keren over het boek van Roald Dahl. Daarin bewezen dat we hem al stevig onder de knie hebben. Vandaag deden we een volgende activiteit met meester Kries en ook juf Lies kwam een handje toesteken. De meester had van de negentwintig hoofdstukken de titels op een blaadje gezet. In groepen van vier kinderen mochten we deze dan in goede volgorde zetten. Er werd vooral gelet hoe wij praten over het verhaal. Het was tenslotte toch een spreekles. Hierna kregen we oon een tekening van elk hoofdstuk. Ook hier zetten we alles in goede volgorde. Geen eenvoudige klus maar vermits we experts waren deden we dit voortreffelijk. Nadien nodigde de meester ons uit om er allemaal één tekening uit te nemen en deze te vertellen voor de klas. Je zag dat er echt kinderen waren die prachtig konden vertellen. (wordt vervolgd) |
| Motiveren hangt af van kleine dingen. Het gaat er niet om een ‘super meester’ te zijn maar om de aandacht te behouden van de kinderen en hen blijvend te stimuleren. |
OUDERS OP SCHOOL
| In de beginperiode vond ik het niet altijd evident dat ouders op bezoek kwamen. Je bent nog jong en dan durven ze je te bevragen over je manier van doen. Dit is geëvolueerd naar een houding van respect. Ouders komen raad vragen en ik probeer rekening te houden met hun verlangens. Een ding laat ik wel niet toe: dat zij mijn doen en laten verregaand bepalen. |
DROMEN EN UITDAGINGEN IN HET ONDERWIJS VANDAAG
| Ik wil zeker en vast in het onderwijs blijven tot aan mijn pensioen. Het is een uitdaging voor me om steeds vernieuwend te blijven werken. Ik ben sterk voorstander van begeleid zelfstandig leren. |
WERKEN IN EEN LASALLIAANSE SCHOOL
| Ik ben geïnteresseerd in de figuur van Jean Baptiste De La Salle. Het is eigen aan mijn persoonlijkheid om in zijn voetsporen te werken en te handelen. Ik doe dit vrijwel automatisch: kansen geven, ruimte voor overleg, uniciteit van elk kind respecteren, elke dag starten met een lied als gebed, … . Eens per jaar geef ik les over de figuur van De La Salle. Hierbij maak ik dankbaar gebruik van de brochure van het VLP. |
| door meester Kries 15 oktober 2011: Daar is de bandiet weer  Voor de zoveelste keer op rij kregen de vierdeklassers een gangster binnen in de klas. Loïc was nog maar net het geld aan het tellen voor de les over de euro’s of ineens kwam er een bankovervaller binnen in de klas. Heel de klas beefde van de doorstane angsten. Hij was dit maal erg luidruchtig en zelf de aanwezige politieagente in de vijfde klas twijfelde of zij moest ingrijpen. Loïc was echter heel kalm en dat zijn we van hem nu wel niet gewoon en gaf het geld dat op het bureau lag. Daarna moest hij op de grond gaan liggen en mocht hij zeker de politie niet bellen. Maar we weten dat Loïc soms niet luistert en ditmaal kwam dit goed van pas. Hij telefoneerde toch en een stoere agent was snel terplaatse. Heel de klas werd als getuige ondervraagd en men is nog steeds op zoek naar de dader en zijn buit. |