Deze website maakt gebruik van cookies Wij gebruiken cookies om je surfervaring op onze site te optimaliseren. Bezoek je onze website, dan vragen we je om akkoord te gaan met deze cookies. - Cookies Meer informatie Cookies toestaan

ASSEDIL-meeting 25-26 maart 2021

Voor de eerste maal in de geschiedenis ging de jaarlijkse ASSEDIL-meeting, die directies uit heel de regio RELEM (Region lasallienne Europe Méditerannée) samenbrengt, digitaal door. De opkomst was groot: 125 deelnemers op dag 1 en ruim 100 deelnemers op de tweede dag. Ook vanuit het VLP-netwerk was de belangstelling groot, met 9 deelnemers. De bijeenkomst stond helemaal in het teken van de huidige pandemie.

De dagdagelijkse realiteit binnen de regio RELEM vormde het thema van de eerste dag. Br. Habib Zaibry getuigde over de internationale solidariteit na de explosie in de haven van Beiroet op 4 augustus 2020. Dankzij de vele inspanningen kan het onderwijs in de getroffen scholen relatief snel hervat worden. Met het project ‘Antennes Scolaires Mobiles’ proberen ze in het district Frankrijk kinderen van rondtrekkende gezinnen onderwijs te verschaffen – een zeer uitdagende opdracht in deze pandemie waarin er zeer veel angst leeft bij de ouders. Informeren en een veilige onderwijsomgeving creëren zijn de sleutels tot kleine successen in een harde dagelijkse strijd. Filmmontages uit Scampia (Italië), Zuid-België en ARLEP (Spanje en Portugal) vertellen het verhaal hoe leerlingen en leerkrachten de lockdown en bij uitbreiding deze COVID-periode beleefd hebben.

Geïnspireerd door al deze verhalen gaan we in kleine groepen aan de slag rond onze eigen realiteit vandaag. We krijgen twee vragen mee: Wat zijn de kwetsbaarheden die we ervaren hebben? Is er iets dat wij als groep onder de aandacht willen brengen voor de toekomst?  We stellen vast dat de belangrijkste uitdagingen binnen RELEM zich situeren op het vlak van het inperken van onze relaties, het doorbreken van onze gewoontes, de ongelijkheid op socio-economisch vlak en de druk die op de publieke instellingen komt te liggen. Reacties van angst, demotivatie, de situatie moe zijn maar ook een toegenomen gevoel van permanente stress steken de kop op. Maar de crisis helpt ons tevens om te relativeren, nieuwe competenties te ontwikkelen, dingen in vraag te stellen, maar ook de relatie met diegenen die ons dierbaar zijn te versterken. De crisis geeft ons handvatten mee om te bouwen aan de toekomst, om op koers te blijven en ervoor te zorgen dat we onderweg niemand kwijtspelen; om hoopvol en creatief te bouwen aan kwaliteitsvol onderwijs en ze leert ons om kleine successen en kleine gelukjes te vieren.

De tweede dag komen de jongeren eerst aan het woord. Via opgenomen filmpjes vertellen ze waar ze van dromen eens de pandemie voorbij is en hoe ze de toekomst tegemoet zien. De leerlingen uit 5 STW van ZAVO werkten in het kader van een opdracht voor het vak Engels hun getuigenis uit. Daarnaast waren er getuigenissen van leerlingen uit Wallonië, Portugal, Spanje en Polen. Een rode draad doorheen de getuigenissen is het verlangen naar de herwonnen vrijheid en het contact met vrienden en familie, maar ook opnieuw meer tijd te mogen doorbrengen op de schoolbanken.

Bruno Humbeeck, psychopedagoog met een bijzondere interesse in gezins- en schoolpedagogiek brengt een analyse van de huidige situatie vanuit wetenschappelijk perspectief. Hij start met te stellen dat de pandemie gezien kan worden als een collectief trauma, met een bijzonder grote impact op onze jongeren. Jonge mensen missen het publieke forum dat cruciaal is om tot identiteitsontwikkeling te komen. En onze jongeren positioneerden zich voor de pandemie sterk op dit publieke forum om aandacht te vragen voor die dingen die van belang waren voor hun toekomst. Een tweede druk op jongeren hangt samen met de zogenaamde post-figuratieve samenleving waarin we door de pandemie terechtgekomen zijn. Een samenleving waarin de beslissingen door volwassenen genomen worden en jongeren slechts gevraagd wordt te volgen. Veroordeeld tot zwijgen, waren zij niet langer in staat hun mobiliserende functie op het publieke forum uit te oefenen. Ze hebben vandaag nog heel weinig impact op de samenleving. Bruno Humbeeck pleit er dan ook sterk voor om te schakelen naar een co-figuratieve samenleving waar volwassenen met jongeren praten over de toekomst – een gedeelde toekomst.

Daarnaast staat hij ook stil bij de zogenaamde leerachterstand – iets waar hij overigens niet in gelooft. Er is geen leerachterstand, stelt hij, maar een vertraging in de instructie. Het is dan ook van belang om in te zetten op efficiënte instructie, gecombineerd met transparante evaluatie. Door middel van transparante evaluatie krijgt de leerling scherp zicht op waar hij staat in zijn leerproces en blijft hij voldoende betrokken op zijn eigen leren. Hier knoopt Humbeeck aan bij de onderwijsmethode die door De La Salle geïntroduceerd werd: l’enseignement simultané. Kort gezegd kwam het erop neer te kiezen voor klassikaal onderwijs als uitgangspunt – om zoveel als mogelijk kinderen te bereiken. Maar binnen het klassikaal onderwijs maakte De La Salle ruimte voor wat we vandaag differentiatie noemen – hij noemde het niveaugroepen. Het eenvoudige principe achter deze keuze was het onderwijs optimaal te laten aansluiten bij het leerproces van de leerlingen én leerlingen verantwoordelijkheden te geven binnen het leerproces.  Dit basisidee blijft tot op vandaag van belang, ook binnen hybride leeromgevingen.

De volledige lezing kan herbekeken worden via deze link

Afsluiten doen we in feeststemming:  jongeren uit Libanon, Italië, Oostenrijk, Frankrijk, België, Ierland en het Verenigd Koninkrijk brengen zelfgeschreven muziek of eigenzinnige interpretaties van bestaande nummers. Meegenieten van al deze muzikale expressies kan via deze link

Afzwaaien doen we met een hoopvolle boodschap voor mekaar via een bezinning verzorgd vanuit het VLP-netwerk en het hoopvolle vooruitzicht van mekaar opnieuw in levende lijve te mogen ontmoeten in Gdansk (20-23 april 2022)